சீனா தனது விவசாயம், கல்வி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு கட்டமைப்பை எப்படி மாற்றியது? இந்தியா அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன? – சீனாவின் வளர்ச்சிப் பாதையை அலசுகிறது இந்தத் தொடர்.
தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை நோக்கி சீனா பயணித்தாலும், விவசாயத்தை கைவிடவில்லை. மாறாக, விவசாயத்தை அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த துறையாக மாற்றியுள்ளது. இயந்திரமயமாக்கல், ட்ரோன்கள், சென்சார்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு, ரோபோடிக்ஸ், உயிரி தொழில்நுட்பம் மற்றும் தரவு அறிவியல் போன்றவை விவசாயத்தில் அதிகளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
விவசாயத்தில் தொழில்நுட்பப் புரட்சி
பயிர் விதைப்பது முதல் அறுவடை செய்வது வரை இயந்திரமயமாக்கலை அதிகரித்துள்ள சீனா, விவசாயத்தை இளைஞர்களுக்கான புதிய தொழில் வாய்ப்பாக மாற்ற முயற்சித்துள்ளது.
பயிர் கண்காணிப்பு, நோய் கண்டறிதல், உர மேலாண்மை, உற்பத்தி மேப்பிங் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பங்கள் விவசாயத்தில் பயன்படுத்தப்படுவதுடன், இத்தகைய திறன்கள் கல்வியிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது.
விவசாயம் என்பது வெறும் உணவு உற்பத்தி என்ற நிலையைத் தாண்டி, உணவு பதப்படுத்துதல், விதை ஆராய்ச்சி, உயிரி தொழில்நுட்பம், விவசாய சுற்றுலா உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இதன் மூலம் விவசாயத்தில் மனித உழைப்பைக் குறைத்து, தொழில்நுட்ப அறிவை அதிகரிப்பதோடு, இளம் தலைமுறையினரையும் அந்தத் துறைக்குள் ஈர்க்கும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
சீனாவின் பெய்டோ தொழில்நுட்ப ஆதிக்கம்
சீனாவின் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கு மற்றொரு முக்கிய உதாரணமாக BEIDOU Navigation System சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
அமெரிக்காவின் GPS அமைப்புக்கு மாற்றாக உருவாக்கப்பட்ட சீனாவின் செயற்கைக்கோள் வழிகாட்டுதல் அமைப்பான BEIDOU, பல்வேறு நாடுகளின் பயன்பாட்டில் இடம்பெற்று வருகிறது.
தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், அதை சர்வதேச அளவில் பயன்படுத்தக்கூடிய கட்டமைப்பாக மாற்றுவதிலும் சீனா கவனம் செலுத்தி வருகிறது என்பதே இதன் மூலம் முன்வைக்கப்படும் கருத்தாகும்.
சீனாவின் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படை – கல்விப் புரட்சி
சீனாவின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்திற்கு பின்னால் அதன் கல்விக் கொள்கையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் முக்கிய காரணமாக இருந்ததாக இந்தக் கட்டுரை வாதிடுகிறது.
1980களில் தொடங்கிய கல்வி சார்ந்த மாற்றங்கள், கல்வியை வெறும் தேர்வுக்கான கருவியாக பார்க்காமல், தொழில் மற்றும் உற்பத்தித் துறைகளுக்குத் தேவையான மனித வளத்தை உருவாக்கும் அமைப்பாக மாற்றியதாக கூறப்படுகிறது.
சீனாவின் அணுகுமுறையை ஒரு வரியில் குறிப்பிட வேண்டுமென்றால்:
“உலகத்திடமிருந்து கற்றுக்கொள்; பின்னர் உலகத்துடன் போட்டியிடு.”
பல்வேறு நாடுகளுக்கு மாணவர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்களை அனுப்பி பயிற்சி அளித்ததுடன், அவர்கள் பெற்ற அறிவை மீண்டும் சீனாவின் கல்வி மற்றும் தொழில்துறை கட்டமைப்புடன் இணைக்கும் முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது.
கல்வியும் தொழிற்சாலைகளும் இணைந்த கட்டமைப்பு
சீனாவில் பள்ளிகள், கல்லூரிகள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் தொழில்துறையுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்படுகிறது.
மாணவர்களுக்கு ஆரம்ப நிலையிலேயே திறன் வளர்ப்பு, தொழில்நுட்பப் பயிற்சி மற்றும் தொழில் சார்ந்த அறிவு வழங்கப்படுவதுடன், தொழில்நுட்பம் மாறும்போது அதற்கேற்ப Reskilling மற்றும் Upskilling வாய்ப்புகளும் வழங்கப்படுவதாக கூறப்படுகிறது.
இதனால் கல்வி முடிந்தவுடன் வேலை தேடுவது மட்டுமல்லாமல், பணியில் இருந்தபடியே புதிய திறன்களை கற்றுக்கொண்டு தொழிலை மாற்றிக் கொள்ளும் வாய்ப்பும் உருவாகிறது.
இந்தியா எதிர்கொள்ளும் வேலைவாய்ப்பு சவால்
இந்தியாவில் இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் திறன் மேம்பாடு மிகப்பெரிய சவாலாக இருப்பதாக கட்டுரை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இதற்கான தீர்வாக கல்வியை தொழில் மற்றும் உற்பத்தித் துறைகளுடன் இணைப்பது, உலகளாவிய தொழில்நுட்பங்களை கற்றுக்கொள்வது, புதிய உற்பத்தித் திட்டங்களை நாட்டுக்குள் கொண்டு வருவது போன்ற நடவடிக்கைகள் தேவை என வலியுறுத்துகிறது.
Make in India, Atmanirbhar Bharat போன்ற திட்டங்கள் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்க வேண்டுமெனில், அதற்கேற்ற திறன் கொண்ட மனித வளத்தையும் உருவாக்க வேண்டும் என்பதே இக்கட்டுரையின் முக்கிய வாதமாக உள்ளது.
அறிவியல் – தொழில்நுட்பம் நோக்கி அரசியல் மாற்றம் தேவை?
இந்தியாவின் எதிர்கால வளர்ச்சி கல்வி, அறிவியல், தொழில்நுட்பம், உற்பத்தி மற்றும் வேலைவாய்ப்பை மையமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என கட்டுரை வலியுறுத்துகிறது.
மொழி, மதம், அடையாள அரசியலைத் தாண்டி, உலகளாவிய தொழில்நுட்பப் போட்டியில் இந்திய இளைஞர்கள் வெற்றி பெறுவதற்கான கல்வி மற்றும் பொருளாதார சூழலை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே முன்வைக்கப்படும் கருத்தாகும்.
சீனாவின் வளர்ச்சியிலிருந்து இந்தியா கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மிகப்பெரிய பாடம் – கல்வியை வேலைவாய்ப்புடனும், தொழில்நுட்பத்தை உற்பத்தியுடனும், இளைஞர்களை எதிர்காலத் திறன்களுடனும் இணைப்பதே.
அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய பாதையில் இந்திய இளைஞர்களை முன்னேற்ற வேண்டிய அவசியம் குறித்து இந்தப் பகுதி வலியுறுத்துகிறது.